Page content

Waarom opgeven soms goed is

In mijn agenda stond bij zondag 16 oktober met hoofdletters ‘‘Marathon van Amsterdam’’ genoteerd. Maar liefst 6 maanden keek ik ernaar uit om deze 42 kilometer te trotseren. Ik heb deze marathon al een keer gelopen en ik kon niet wachten om dit keer een nóg betere tijd te lopen. Een half jaar lang heb ik mijn alcoholinname beperkt, ben ik 5 dagen per week gaan trainen en heb ik meerdere stapavonden moeten cancelen om mijn doel te bereiken: het lopen van de marathon in 3:30 uur. Maar… mission failed!

Of ik mijn streeftijd gehaald heb? Nee. Sterker nog, die zondag heb ik helemaal niet gelopen. Misschien denk je nu: wat een opgever, man. Ja, ik ben sjaak-afhaak en weet je? Ik ben er trots op!

Een maand geleden, toen ik mijn laatste lange afstand (34 kilometer) training aan het doen was, ging het ineens mis. Drie mannen hebben me bij Ouderkerk aan de Amstel van het asfalt moeten dragen. Het werd zwart voor mijn ogen en ik kon gewoon niet meer. En dat al bij 16 kilometer! Normaliter ren ik zo’n rondje met 2 vingers in mijn neus maar die dag ging het gewoon niet. De mannen zagen al dat ik aan het wankelen was en hebben me toen opgevangen en naar hun huis gebracht. Daar kreeg ik wat te eten en drinken en heeft een van de mannen me later naar huis gereden. Ik was geschrokken, maar ik dacht dat het waarschijnlijk aan mijn eten lag. Volgende keer beter!

Mental breakdown

Vrienden die ik dit verhaal vertelde zeiden: “Ja Eef, je moet ook wat meer eten.” Of: “Eef, je moet ijzer-, magnesium- en multivitaminen slikken!” Ik begon toen te bunkeren als een bouwvakker en mijn badkamer veranderde in een ware apotheek. De week erop begon ik dan ook met goede moed aan mijn laatste marathontraining. Gewapend met water en gels begon ik weer aan mijn 34 kilometer training. Nu werd ik al de eerste kilometers dizzy en moe! Maar ja, daar wilde ik natuurlijk niet aan toegeven. Ik ben professioneel pusher en normaal weet ik mezelf te pushen tot extreme afstanden en snelheden. Maar dit keer werd het al bij de 10 kilometer zwart voor mijn ogen. Dit keer had ik geen geluk dat iemand me naar huis kon brengen en huilend kroop ik dan ook terug naar huis. Ik was gefrustreerd en boos op mezelf. Waarom liet mijn lichaam me in de steek?!

Ik had iedereens advies opgevolgd maar toch voelde ik me niet goed. Toen ik op een maandagochtend op werk weer bijna tegen de vlakte ging, dacht ik: ‘Ok, Eef, zo is het genoeg.’ Ik ging naar de huisarts waar mijn bloed werd gecontroleerd. Die week maakte ik me grote zorgen. Nog maar 2 weken voor de marathon en ik voelde me vreselijk. Ik wilde alleen maar slapen! Toen de huisarts me vertelde dat mijn waarden goed waren, kreeg ik een mental breakdown. What the f*ck was wrong with me!?

Wees lief voor jezelf

De huisarts raadde me aan om nog eens langs te komen. Dit keer hadden we het niet over het functioneren van mijn lichaam maar wat er allemaal in mijn hoofd omgaat. Ik hoorde mezelf zeggen: “Ja, ik MOET dit, en ik MOET dat.” Toen de huisarts vroeg waarom ik dat moest van mezelf, brak ik. Het afgelopen half jaar heb ik mezelf extreem gepust om een zo’n goed mogelijke tijd te rennen. Ik trainde als ik eigenlijk supermoe was (en geen zin had) en ik werd enorm boos op mezelf als ik geen goede tijd of lange afstand liep. Al die negativiteit was super vermoeiend! Hij raadde me aan om eens aan positieve dingen te denken tijdens het hardlopen in plaats van mezelf af te straffen. Ook moest ik rust nemen om mijn lichaam bij te laten komen van ‘Eva’s marathon strafkamp’.

Afgelopen tijd heb ik dan ook veel rust genomen en alleen maar dingen gedaan die me ‘‘positive vibes’’ gaven. Mijn hardloopschoenen heb ik expres in de kast gelaten om de bitch in mij niet naar boven te halen.

Zondag 16 oktober kriebelde het enorm om toch in het startvak te verschijnen en de marathon te lopen. Maar wat had ik dan geleerd van afgelopen periode? Helemaal niks. Die dag zou ik mezelf wéér tot het uiterste pushen en misschien zou ik de finish niet eens halen…

Grote overwinning

In plaats daarvan ben ik naar het strand gegaan. Ja, ik moest even huilen toen ik langs het parcours van de marathon liep. Dit zou MIJN dag geweest zijn. Maar niet meedoen was uiteindelijk een grotere overwinning voor mij. Ik ben dan misschien wel een sjaak-afhaak, maar ik ben uiteindelijk super trots dat ik rust gehouden heb. Gelukkig loopt de marathon niet weg. Volgende keer (ben ik) beter.

Moraal van dit verhaal? Wees eens wat liever voor jezelf en luister naar je eigen lichaam. Iedereen kan je tips geven maar uiteindelijk weet alleen jijzelf wat goed voor je is. Heb je een keer geen zin om te sporten? Ga dan lekker niet. Te moe om te stappen? Kruip dan eens wat eerder je bed in. Morgen is er weer een dag. En onthoud: opgeven is soms beter dan pushen.

5 tips tegen die vervelende herfstdip

Herfst, winter, de maanden met de ‘r’ erin: noem het zoals je wilt maar het komt er eigenlijk gewoon op neer dat de komende maanden voornamelijk koud en een stuk minder aangenaam zullen worden. Natuurlijk zijn er genoeg mensen die herfst en winter de fijnste seizoenen vinden, maar voor de koukleumen onder ons kan het niet snel genoeg voorbij zijn. Helemaal wanneer alles wat plaatsvindt buiten je bed direct twintig graden kouder aanvoelt. Niet echt ons ding, dus.

Een ander dingetje dat meespeelt tijdens deze chilly maanden is dat onze weerstand er direct weer op achteruitgaat. Hoe hard we er ook tegen vechten, er komt gegarandeerd een dag waarop je je realiseert dat je net iets te vaak je neus ophaalt en eigenlijk al je collega’s lopen te hoesten als een walvis. Oh, hell no.

In ziek worden heb je natuurlijk totaal geen zin en daarnaast spelen deze seizoenen ook met je mind een vies spelletje, want hoe voorkom je dat je in die welbekende dip valt? Wij geven je een paar tips waarmee je het jezelf wat makkelijker kunt maken tijdens deze kille maanden.

5 tips voor en tegen een herfst/winterdip

1. Soep

Ja, ik snap heel goed hoe makkelijk het is om een diepvriespizza in je winkelwagentje te smijten of om gewoon iets te laten bezorgen. Op koude dagen kleed je je het liefst zo cozy en comfy mogelijk en eigenlijk geldt dat ook wel een beetje voor je avondeten.

Maar wat dacht je dan van een soepje? Lekker warm en ook nog eens gezond! Denk eens terug aan al die dagen dat je moeder haar vertrouwde groentesoep voor je klaarmaakte als je die wintergriep te pakken had en waarom dat zo goed hielp. Precies – maar in plaats van te helen is het beter om te voorkomen. You’re welcome.

2. Ga met iemand sporten

Veel vrouwen kijken in de winter niet om naar hun ‘wintervachtje’ en dat geldt vaak ook voor sporten. Buiten is het keihard aan het regenen of sneeuwt het, je verwarming (graadje 24) is ein-de-lijk aangeslagen en je hebt gewoon echt geen zin om jezelf door die kou naar de sportschool te slepen. Helaas worden we niet fitter van op de bank blijven zitten (was het maar zo!) en helemaal in de herfst en winter is het belangrijk om te blijven bewegen.

Zoek daarom een sportmaatje! Afspraak is afspraak en iemand laten zitten puur en alleen omdat je jezelf niet van je tv-programma weg kunt slepen is not done. Dus kom van die bank af en beweeg! Word je vanzelf weer warm van.

3. Let op je vitamine D

Vitamine D is essentieel voor je lichaam. Een tekort hieraan zorgt voor vermoeidheid, een futloos gevoel en het is ook een van de factoren waardoor je sneller in een dip glipt. Doordat de zon minder tevoorschijn komt en je ook meer binnen zit deze maanden is het verstandig om goed op je vitamine D te letten. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door vis te eten, maar ook vitamine D supplementen zijn ideaal als tijdelijke ‘zonvervangers’.

4. Wees lief voor jezelf  

Om even terug te komen op het ‘wintervachtje’: jezelf verwennen is zo belangrijk. Het is helaas vrij makkelijk om in een herfst- of winterdip te vallen en eruit krabbelen doe je eigenlijk pas als de zon daadwerkelijk weer warmte begint te geven. Vecht er dan ook niet tegen, maar omhels het!

Ik heb het niet alleen over fijne, fuzzy sokken, elektrische dekens en heerlijke geurkaarsen. Ga ook eens naar een beautysalon, laat je nagels doen, get a Brazilian wax of laat je eens heerlijk masseren. Door jezelf wat extra te verwennen deze maanden zul je merken dat niet alleen je mind er een opkikker van krijgt, maar je huid en lichaam zullen je ook bedanken!

5. Relax

Je bezig houden met mediteren en yoga is sowieso al een goed idee, maar helemaal in de maanden met de ‘r’ erin is het verstandig je hier even in te verdiepen. Het is namelijk niet alleen goed voor je lichaam, maar ook voor je stemming. Heerlijk om even je hoofd leeg te maken en je te focussen op jou en je lichaam en niets anders. Valt ook weer een beetje onder punt vier eigenlijk.

Lekker simpel! Tomatensoep met basilicum

Wij houden van lekker en gezond eten, maar het moet vooral eenvoudig en snel klaar zijn. Geen poespas, maar gewoon binnen een handomdraai op tafel. Daarom vind je hier vanaf nu elke week de lekkerste recepten van Voedzaam & Snel. Vandaag staat er tomatensoep op de planning, perfect met dit herfstweer!

Met de herfst die officieel is aangebroken komt een recept als (tomaten)soep eigenlijk altijd wel goed van pas. Lekker makkelijk en ook snel klaar. Geen blikken, pakjes of zakjes nodig: helemaal zelfgemaakt en daarmee ook een stuk lekkerder!

What you need (3 porties)

  • Ui – 1
  • Knoflook – 2 teentjes
  • Trostomaten – 1 kilo
  • Water – 1 liter
  • Bouillonblokjes – voor 1 liter water
  • Chilipoeder – ½ theelepel
  • Verse basilicum – 8 gram
  • Pijnboompitten – 20 gram
  • Olijfolie – voor het bakken

Make & shake

  1. Snipper de ui en pers de knoflook fijn in een knoflookpers.
  2. Bak de knoflook en de ui kort in een soeppan met een beetje olijfolie.
  3. Snijd de trostomaten nu in blokjes.
  4. Voeg de tomaten toe aan de ui en de knoflook en bak deze vijf minuten mee.
  5. Snijd de basilicum in grove stukken. Bewaar een paar blaadjes voor de garnering!
  6. Voeg de basilicum, het water, de bouillonblokjes en chilipoeder nu toe en kook de soep zo’n tien minuten.
  7. Terwijl je wacht bak je de pijnboompitjes in een pan tot ze lichtbruin zijn.
  8. Haal de soep na tien minuten van het vuur en pureer het met een staafmixer.
  9. Gebruik de pijnboompitten en de paar blaadjes basilicum voor de garnering. Eet smakelijk!

“Weg met die plus size modellen op de catwalks!”

Karl Lagerfeld schreef: “Niemand zit te wachten op een vrouw met vormen op de catwalk.” Een andere designer schreef: “Ik wil gewoon niet dat plus size modellen mijn kleding dragen.” De op 2 na bestbetaalde actrice in Amerika, Melissa McCarthy, is maar een eigen kledinglijn begonnen omdat niemand kleding voor haar wilde ontwerpen. Wow, wat een vooroordelen allemaal. Ik ben zelf slank, en ik heb dus in feite geen idee hoe het is om met een maatje meer in deze maatschappij te leven.

Maar ik zie in mijn coaching praktijk wel veel meiden en vrouwen met overgewicht. En de verhalen die ik van hen hoor over hoe anderen hen beoordelen en veroordelen vind ik oprecht schokkend. Weggekeken worden in kledingzaken, aangesproken worden als je een ijsje eet, en nog veel ergere dingen die ik hier niet eens wíl opschrijven. Mensen zijn hard in hun oordeel en oordelen snel. De media- en fashionindustrie spelen hier een cruciale rol in. Maar gelukkig komen er vanuit deze hoek ook langzaamaan steeds meer tegen geluiden. Ashley Graham is hier een mooi voorbeeld van. Een andere supercoole chick is de blogster van ‘I Heart my Body’. Ook zij laat zien dat je ook met overgewicht sexy en hip kunt zijn.

Je mag sowieso trots zijn

Als ik vrienden vertel over een workshop die ik geef aan een groep meiden en vrouwen met overgewicht, gaan ze ervanuit dat ik hen help om af te vallen. “Ja, wat zou je anders voor die meiden kunnen betekenen?!” hoor ik ze denken. Maar niet dus! Want je hoeft niet af te vallen om van je eigen lijf te leren houden. Al heb je maatje 40, 42, 44 en zo door – je mag sowieso trots zijn! Met of zonder vormen: je bent mooi. Het gaat erom wat je uitstraalt. Voel jij je zeker in je lijf, en durf jij te staan voor wie je bent ongeacht je maat, dan zal je die schoonheid ook uitstralen. Kijk maar naar Adele, een prachtige vrouw vanbinnen en vanbuiten. En wees nou eerlijk: zou jij Adele nou per se leuker, mooier en succesvoller vinden als zij maatje 34 had? Nou, het maakt mij in ieder geval niet uit.

Wil jij ook leren van jouw eigen lijf te houden ongeacht je gewicht? Dan is de eerste stap acceptatie (I know, klinkt makkelijker gezegd dan gedaan, maar het kan echt). Acceptatie van wie jij bent als persoon en op zoek gaan naar de eigenschappen die jou bijzonder en uniek maken. Denk aan die coole tatoeage die je hebt, dat gave kapsel, het feit dat je altijd voor iedereen klaar staat, je grappige lach, je uitgesproken mening. Schrijf op wat jou uniek maakt en hang die lijst ergens op zodat je hem elke dag even ziet. You rock!

Wil je meer informatie over hoe jij kunt leren houden van jouw lijf ongeacht je gewicht stuur mij dan gerust een mailtje voor meer info.

Liefs, Sophie

Dit is waarom jij die laatste pondjes niet kwijtraakt!

Het blijft een dingetje hè, dat afvallen. Het blijven de meest gelezen blogs en hetgeen waar de meeste mensen altijd mee bezig zijn. We doen zo ons best, vaak lukt het niet en raken we gefrustreerd. Dit komt omdat je in het weekend los gaat of misschien denkt dat je gezond bezig bent. De hele week houd je je strak bezig met gezond eten, je sport en zorgt ervoor dat je voldoende rust hebt. En dan is het weekend, je hebt verjaardagen, feestjes en partijen. Je bent de hele week streng geweest dus nu mag je wel even genieten, toch? Na een aantal weken sta je op de weegschaal en je bent niks kwijt. Potverdikkie, je bent al die dagen toch zo streng geweest?

Alle remmen los

Ik heb het zo vaak gehad. Op een verjaardag alle remmen losgooien. Lekkere wijntjes, toastjes en wat bitterballen erin. Natuurlijk had ik op vrijdag, zaterdag én zondag plannen dus het bleef niet bij maar één keer. Elke week baalde ik weer omdat ik geen progressie maakte, maar nu begrijp ik waar dat aan ligt.

Het is namelijk heel simpel, alleen het besef ervan en het uitvoeren is moeilijk voor veel mensen. Jij vindt namelijk dat je heel hard hebt gewerkt, je hebt keihard gesport en al dagen heb je ‘strak’ gegeten. Je beloont jezelf met… Ja, met wat? Daar gaat het vast weleens mis? Je hebt net 5 kilometer hardgelopen, wauw, 300 calorieën verbrand! ‘Ik ga mezelf lekker belonen met twee croissantjes voor de lunch, yum!’ Op vrijdagavond kom je thuis van een lange werkweek inclusief workouts, dus vind je dat je wel een pizza en een rood wijntje hebt verdiend. Herkenbaar?

Veel mensen denken dat je na het sporten zoveel hebt verbrandt dat je wel wat lekkers kan eten, maar dat valt best tegen! Zeg ik dat je nooit meer wat lekkers mag? Absoluut niet! Jullie weten dat ik altijd wel van wat lekkers houd, maar ik denk wel aan de balans bij de doelen die ik mezelf heb gesteld. Je beloning hoeft niet groot te zijn: je kan jezelf ook verwennen met iets kleins.

Leg de focus op een van de volgende tips:

1) Verwen jezelf een keer met wat anders in plaats van eten. Heb je weleens gedacht aan jezelf verwennen met een heerlijke massage? Een dagje sauna? Nieuwe jurk? Dat boek dat je al heel lang wilt lezen?

2) Maak keuzes: ga voor óf dit óf dat, en niet én een reep chocola én een pizza bijvoorbeeld.

3) Houd jezelf bezig als je lekkere trek hebt. We hebben allemaal onze ‘snaai’ momenten maar wat kun je daartegen doen? Geef je eraan toe of zet je je gedachten op iets anders? Ga een rondje lopen, bel een vriendin of ga desnoods je tanden poetsen!

4) Portie control: ook in gezonde producten zitten calorieën. Wees je er van bewust wat je eet en zorg dat je verzadigd bent en niet overvol.

Als je deze drie stappen begrijpt heb ik goed nieuws voor je. Hoe relaxed? Je kunt alles eten, maar wel met mate! Vergeet niet om hiernaast ook te proberen te sporten of te bewegen, want dit is ook gezond en alle beetjes helpen. Zelf denk ik dat je grootste beloning jouw resultaat is. Als jij echt zo graag wil afvallen wil je dat toch zien? LET’S DO THIS!

Liefs,

Charlie’s Kitchen

Recept: Kikkererwtenbrownies

Je kunt ons echt wakker maken voor een stuk brownie! Lekker zoet, zacht, maar oh zo slecht! We hebben dan ook echt een haat-liefde verhouding met dit heerlijke stukje zoetigheid. De verleiding is vaak groot wanneer we de geur van brownies ruiken en we onszelf dan meestal niet kunnen beheersen. Om toch zo nu en dan te kunnen genieten van een stukje brownie, maar niet zo’n schuldgevoel willen krijgen besloten we om een gezondere versie te bedenken. En dat is gelukt met deze brownie op basis van kikkererwten!
Schrik niet, je proeft er helemaal niks van! De brownies bevatten extra veel vezels en na 1 klein stukje zit je al propvol, waardoor je minder snel blijft dooreten! De brownies zijn daarnaast ook nog eens gluten- en lactosevrij!

WHAT YOU NEED:

  • 320 gram gekookte kikkererwten
  • 2 kopjes donkere chocolade of 8 el rauwe cacaopoeder
  • 4 eieren
  • 125 gram honing of agavesiroop
  • 1 tl bakpoeder
  • 200 gram dadels, ontpit
  • 1/2 theelepel bakpoeder
  • 1 theelepel kaneel
  • 1 theelepel kardemom
  • 1 theelepel vanille extract
  • 2 handen vol pecannoten

 MAKE, SHAKE & BAKE:

  1. Verhit de oven voor op 180 graden Celcius.
  2. Week de dadels eventjes en haal vervolgens de pitten eruit. Mix de dadels met 60 ml van het weekwater tot een gladde saus.
  3. Laat de kikkererwten uitlekken, spoel ze af met water en laat ze weer goed uitlekken.
  4. Als je chocolade gebruikt om te smelten , dan moet je dat au bain marie doen (de chocolade in een schaal of klein pannetje in een grotere pan gevuld met water zetten en dit verwarmen).
  5. Klop de eieren en voeg de kikkererwten en dadels toe. Je zou alles goed moeten kloppen totdat het een erg fijne textuur heeft. Het zal een stuk sneller gaan als je een blender of keukenmachine hebt.
  6. Voeg het bakpoeder, de kaneel, kardemom, vanille en de honing/agavesiroop toe.
  7. Voeg tot slot de gesmolten chocola of cacao en de gesneden pecannoten toe.
  8. Bekleed een cake- of taart of brownievorm met bakpapier en verdeel het deeg er gelijkmatig over. Garneer eventueel met nog wat pecannoten.
  9. Bak de brownies voor ongeveer 40-45 minuten in de oven.
Groetjes,
Robin en Naomi

Reality Check: geloof niet alles wat je op social media ziet!

Niet alles is wat het lijkt. Je kunt tegenwoordig je social media niet openen of je wordt blootgesteld aan mega afgetrainde meiden, perfect gefotografeerd eten, en super vrolijke mensen. Natuurlijk weerspiegelt dit een deel van de werkelijkheid, en daar is niets mis mee. Maar niet iedereen is slank, niet iedereen is altijd vrolijk en ook niet al het eten ziet er altijd perfect uit.

Door Anna, een cliënte van mij, realiseerde ik mij eigenlijk pas echt wat voor een impact social media op veel jonge meiden en vrouwen heeft. Zij vertelde mij dat zij dagelijks uren op Instagram zit en zichzelf dan vergelijkt met anderen. Hierdoor werd zij niet alleen heel onzeker, maar ging zij zich ook steeds meer terugtrekken. Het idee van “ik voldoe niet aan het ideaalbeeld” nam het steeds meer van haar over. Na onze eerste sessie besloot Anna dat ze een tijdje niet meer op Instagram zou gaan. Dit was in haar geval heel helpend. Verder ging zij dagelijks aan de slag met spiegeloefeningen, en leerde zij onder andere door middel van deze oefeningen steeds meer mooie dingen aan zichzelf te ontdekken.

Gewoon zichzelf

Zij leerde in de spiegel te kijken, en zichzelf te zien. Geen “dikke” benen, geen “lelijke” buik, maar gewoon Anna: een leuke, gezellige, spontane en vooral heel zorgzame meid. En het allermooiste: aan het einde van de behandeling kon zij gewoon weer op social media gaan. Ze volgde nog steeds dezelfde mensen, maar doordat zij nu zeker van zichzelf was geworden, was dat voor haar helemaal oké.

unnamed (1)

Niet alles is wat het lijkt…

Ga op zoek naar de dingen die jou uniek maken! En realiseer je dat niet alles is wat het lijkt. Ter illustratie: deze foto van mijzelf. Op foto 1 lijk ik aanzienlijk slanker dan op de andere 2 foto’s. Maar de foto’s zijn allemaal in dezelfde week gemaakt. En dan te bedenken dat ik hier nog niet eens iets met photoshop heb gedaan 🙂

Veel liefs,

Sophie

Interview: van modemeisje naar badass kickboxer. She did it!

Ze is cool, oprecht, open minded, heeft een passie voor bourgondisch eten en is vooral een badass die ik enorm bewonder. Ik heb het over Babette Grunder: content manager bij de Glamour. Ze heeft een ongewone passie om zichzelf constant fysiek en mentaal uit te dagen. Ze denkt in mogelijkheden. In uitersten. Deze eigenschappen uiten zich vooral in haar laatste uitdaging, waar ze zich vol overgave in heeft gestort. Ze startte namelijk in februari met kickboxen en traint nu voor haar eerste wedstrijd in november. Say what?

Let’s meet Babette Grunder

Ik ontmoette Babette enige tijd geleden op een etentje voor powervrouwen. Ze intrigeerde me direct. Ik voelde dat ze bijzonder was op de manier waarop ze over haar nieuwe uitdaging sprak. Ze neemt het risico, is niet bang voor een stootje en gaat voor de volle winst. Als iemand je kan laten zien dat je alles wat je wilt bereiken mogelijk is dan is het Babette wel. Deze chick wil je leren kennen! In dit interview lees je alles over haar nieuwe uitdaging!

In februari ben je begonnen met kickboksen en in oktober is je eerste wedstrijd. Dat is wel erg snel! Hoe heb je deze beslissing gemaakt (en lig je nog helemaal op schema)?

Het idee kwam voort uit een bucketlist project van Glamour, het bedrijf waar ik werk als content manager. Ik bedacht me eind vorig jaar wat ik ooit nog wilde doen. Ik deed op dat moment vijf dagen in de week de high intensity training Double Trouble bij Robby Nelson, maar ik was opzoek naar een nieuwe uitdaging. Ik vroeg hem gekscherend of hij me wilde trainen, en buiten mijn verwachtingen om zei hij ‘ja’. We besloten er vol voor te gaan, alles of niets. Dus geen alcohol, een aangepast voedingsschema en een serieus trainingsschema.

Ik had daarvoor nog nooit bokshandschoenen gedragen, dus die discipline was nodig om snel zo goed mogelijk te worden. Ik lig momenteel op schema, ondanks mijn onverwachte operatie in augustus. Het is even afwachten hoe lang mijn herstel duurt, maar ik probeer er zo goed mogelijk omheen te trainen.

Waarom koos je voor kickboksen? Waarom niet voor zwemmen, wielrennen, tennis of misschien wel de start van een muziekcarrière?

Ik vind de sport interessant. Je moet zowel fysiek als mentaal het uiterste van jezelf vragen, letterlijk vechten voor je winst. Daarnaast leer je je tegenstander ‘lezen’. Veel mensen staan er niet bij stil, maar het is ook een respectvolle sport.

Kickboksen is een sport die nauw in verband staat met kracht, discipline en vooral het kunnen incasseren van klappen. Zijn dit eigenschappen die je al had, of leer je die nu pas?

De alles-of-niets-mentaliteit heb ik altijd gehad. Of dat nu in mijn werk is, of met sport. Ik was niet gewend om fysieke krachten te incasseren, maar ik wist wel dat ik een vrij hoge pijngrens had. Zo liep ik dit jaar de halve marathon in Parijs met twee grote bloedblaren op mijn voeten. Na vijf kilometer kwam het bloed door mijn schoenen, maar ik wist mijn gedachten te verleggen. Ik vind het interessant dat een mens dat kan. Gevoel en gedachten lostrekken van elkaar.

Ben je niet bang dat je andere belangrijke dingen uit het oog verliest, nu je enkel bezig bent met werk en de voorbereidingen op je wedstrijd?

Nee, gek genoeg heb ik mijn rust juist nu gevonden. Ik weet precies wanneer ik moet trainen en hoe mijn dag eruit ziet. Mijn werk wordt daar ook meer gestructureerd van. Voor mijn werk word ik vaak uitgenodigd voor events. Die sla ik nu wel bijna altijd over. Borrels kan en wil ik niet drinken en daarnaast is het vaak rond de tijd dat ik train. Verder zie ik mijn vrienden en familie net zo veel als eerst. Dat is gewoon een kwestie van plannen.

Een fashionmeisje dat ook kickbokst, is geen combinatie die je heel vaak tegenkomt. Hoe was de reactie van je omgeving op deze beslissing?

De mensen uit de modewereld vinden het allemaal erg leuk en volgen me op de voet. Ik krijg iedere dag wel vragen hoe het met mijn training gaat of ze vertellen dat ze mijn trainingen hebben gezien op Instagram. Mensen vragen wel altijd of ik niet bang ben voor schade.

Mijn ouders zijn de enige die er op dit moment minder blij mee zijn. Ze maken zich zorgen, maar dat vind ik logisch. Mijn moeder ziet het daarnaast als een agressieve sport. Ze snapt niet waarom je iemand ‘uit wil schakelen’.

Naast deze kickbokswedstrijd staat op je bucket list om een college te geven op scholen. We zijn benieuwd! Waar ga je het over hebben?

In september of oktober geef ik een lezing op de hogeschool van Amsterdam. Ik ga een college geven over het internet en hoe je dat als bedrijf zo goed mogelijk kunt inzetten. Als digital content manager van Glamour ben ik verantwoordelijk voor de website en heb ik inmiddels de nodige jaren ervaring op dat gebied. Ik vind het leuk om studenten te motiveren en dingen te leren.

Wat zou je meiden mee willen geven die ook kiezen voor een topsport? Wat voor advies zou je ze geven?

Geniet! Want het is heel intens als je zoiets meemaakt. Luister goed naar je lichaam, ook als het aangeeft dat je het even iets rustiger aan moet doen.

Hoe zorg jij er voor dat je voldoende rustmomentjes in je drukke leven creëert?

Ik vind het heerlijk om buiten de deur te eten. De ideale dag is voor mij dan ook een dag met een morning workout, om daarna ergens te ontbijten of te lunchen.

Wat vind je van de ‘fitgirl’ hype?

Ik vind mezelf geen stereotype fitgirl: zoals ‘fitte’ vrouwen tegenwoordig in de media worden neergezet. Uiteindelijk is een fitgirl voor mij een vrouw die alles uit het leven haalt, geniet van het leven en bewust kiest voor datgene wat waarde voor haar heeft!

Voor mij is Babette een voorbeeld voor velen. Zij daagt zichzelf constant uit en vooral op het gebied van mindset. Ze neemt het risico en alles wat ze doet, doet ze vol overgave. Voor mij belichaamt zij alles wat wij zoeken in een ‘fitgirl’ en waar Fitgirls.nl als platform voor staat!

14054897_10154279388125351_1743207745_n

Wij blijven haar met trots volgen en zullen haar op 19 november live supporten tijdens de kickboxgala waar Babette haar wedstrijd bokst. Via snapchat kun je die dag met ons mee beleven. Wil je haar zelf ook volgen? Check dan haar Instagram account: @babettegrunder

Kick ass girl!

Valentinavos

BewarenBewaren

Drank & drugs hoorden er gewoon bij

Een schreeuw door de aandacht voor ‘fitgirls’ in de media en alle maatschappelijke issues daaromheen. Ik wil namelijk dat iedere vrouw zich herkent in alles waar wij over schrijven en dat is alles behalve het ‘perfecte plaatje’ nastreven. Jouw ideaalbeeld bestaat niet. Het stereotype fitgirl bestaat niet. En geloof mij, ik ben zelf alles behalve perfect en dat is prima en ook best cool. Laat ik daarom zelf volledig met de billen bloot gaan om te laten zien dat het enige wat echt bestaat is; JEZELF zijn!

De stereotypes ‘fitgirls’ en blogs hierover vliegen me om de oren. Vermakelijk wel. Enerzijds goed voor ons merk, anderzijds worden we vrijwel met al deze stereotypes geassocieerd. Iets wat ik minder ambieer omdat ik zelf geen van alle stereotypes ben en dit ook niet per definitie met de visie van onze website associeer.

Dus laat ik alle media definities gelijk van tafel vegen. Ja, ik eet kwark, maar ook burgers, ik drink water maar ook heel graag wijn. Ik eet eigenlijk alles, behalve havermout. Wat maakt het eigenlijk uit? Ik maak keuzes waar ik zelf blij van word. Bewust kiezen voor wat mij energie geeft en/of mijn mindset een boost geeft. Ik volg geen dieet, ik train en rust goed uit omdat ik me dan beter voel. Volgens mij ligt daar de basis voor een duurzame en succesvolle lifestyle. Voor serieus iedereen. Ik schreef daar al eerder een blog over.

Het woord ‘fitgirl’ is dus voor mij slechts een term die mij motiveert en stimuleert om het beste uit mezelf te halen in alle facetten van het leven. Ons merknaam Fitgirls.nl gaat al zoveel verder dan welke hype of stereotype. Let me tell you why.

Living on the edge

In mijn tienerjaren deed ik alles wat maar verboden werd, vooral om tegen alles aan te schoppen. Ik zocht altijd al alle uitersten van het leven op. Drank, drugs en roken hoorden er gewoon bij. Niets geks aan. Vond ik. Slechte en goede gewoontes hadden weinig waarde en verantwoording nemen voor mijn acties? Ho maar! Ik heb mijn ouders dan ook vaak teleurgesteld. Ik voelde me toch nooit goed genoeg dus waarom zou ik ergens mijn best voor doen? Fuck the world was mijn levensmotto maar diep van binnen was ik er nooit echt trots op.

Ik voelde me mede daardoor anders dan anderen. Socially awkward en altijd op zoek naar prikkels. Ik ‘bekeek’ mijn vriendengroepen, maar maakte er voor mijn gevoel nooit écht een deel van uit. Onbewust was ik erg eenzaam en onzeker. Ik had geen idee waar mijn leven me heen zou leiden.

”Fuck the world was mijn levensmotto maar diep van binnen was ik er nooit echt trots op.”

Unplugged

Maar één ding kon ik wel al goed en dat is dromen, doorzetten en nooit opgeven. En op de één of andere manier voelde ik dat ik ooit iets zou gaan doen wat het verschil zou maken. Ik had geen idee wat en het zat ook ergens ver weg. Ik had niet het gevoel dat het er ooit werkelijk uit zou komen. Dus ik deed er niets mee, maar ik besef nu dat ik nog sterk gemaakt moest worden.

Ik ging studeren en daarna werken. Ik kreeg toen pas de drang om mezelf te bewijzen en ging vol voor een carrière. Ondanks dat ik ondertussen ‘succesvol’ was, werd ik er niet zelfverzekerder van en ook al werkte ik nog zo hard, het was weer niet goed genoeg. Sterker nog, ik werd er doodmoe en ongelukkig van, want ik kwam als persoon helemaal niet tot mijn recht. Hups! Een burn-out was het resultaat. Daar ging mijn carrière en alles wat ik had opgebouwd, dacht ik…

Plug it back in

Maar in mijn burn-out kwam juist alles wat ik had meegemaakt samen bij elkaar in één grote spiraal. Een positieve spiraal welteverstaan, met als uitkomst: dit platform! Ik had eindelijk het gevoel dat ik het verschil kon maken.

Fitgirls.nl loopt synchroon met mijn eigen ontwikkeling, de vrouw van nu. Jouw ontwikkeling dus ook. Hier werk ik samen met mijn team full-time aan. Wij vrouwen (en ook mannen) willen volgens mij allemaal maar één ding en dat is een leven leiden waar we gelukkig zijn, blij zijn met wie we zijn en daar ook van genieten. In welke vorm dan ook.

Ik ben nu drieëndertig, ik ben ondernemer, ik ben moeder met een vetpercentage van 20 procent. Ik heb geen strak lichaam. Dus niet een stereotype ‘fitgirl’ uit de media. Maar ik ben tevreden met waar ik vandaan kom, dankbaar waar ik nu sta en ga vol vertrouwen de toekomst tegemoet.

Ik vind mezelf daarom best cool want ik geloof erin dat ik alles kan bereiken wat ik wil. Ik geloof dat ik het verschil kan maken! Ik geniet nu eindelijk van mezelf en geloof in de kracht van mijn eigen awkwardness. En ik geloof ook dat jij het verschil kan maken! Samen met alle vrouwen die hier schrijven en de vrouwen die het lezen, willen wij hier het voorbeeld in zijn.

Je mag jezelf dus best cool vinden met al je fouten, imperfecties en awkwardness. Hoe cool is dat? 😉

Twerken voor meer zelfvertrouwen. Say what?!

Ik ben nu een maand aan het trainen voor de marathon van Amsterdam en ik vond dat het tijd werd om mijn duurlopen af te wisselen met iets anders. Daarom besloot ik een twerk-les te volgen. Je denkt nu vast: twerken? Wat heb je daar nu aan!?

Picture this: je staat in een club in Barcelona en in de VIP zie je de Spaanse man van je dromen staan. Hoe kan jij zijn aandacht trekken?

  1. Je kan zwaaien
  2. Je kan lief glimlachen
  3. Je kan met je billen heen en weer schudden

Ik kies meestal voor optie 1 maar heb hier nog nooit resultaat mee geboekt. Ik besloot dus om het eens over een andere boeg te gooien en zwaarder geschut in te zetten. Maar dan ook echt… Ik ging in de leer bij twerk-koningin Tamma Lee. Zo kan ik in het vervolg misschien wel mijn Spaanse God aan de haak slaan.

Een ieniminie broekje, help!

Voordat mijn twerk-les begon, appte ik Tamma nog even. Want wat moet je nou aan als je een uur lang je billen gaat schudden? Ze vertelde me dat het broekje niet kort genoeg kon zijn. Met een grijns stofte ik mijn Braziliaanse tanga af. Kwam die eindelijk eens van pas! Maar het ene broekje is het andere broekje niet en de mede twerk-meiden vonden mijn broekje nogal aan de kleine kant. Toen ik in de spiegel keek dacht ik ook: ‘Holy moly, mijn hele reet hangt eruit!’ Mijn zelfvertrouwen daalde tot het nulpunt (of nog iets meer eigenlijk) en ik wilde het liefst wegrennen. Waar was ik in vredesnaam aan begonnen? Ik voelde me totaal niet op mijn gemak.

”Holy moly, mijn hele reet hangt eruit!”

Ontspan die billen

Gelukkig was Tamma Lee super lief en zei dat ik in zo’n kort broekje juist beter kon twerken. Dan schud alles wat beter. Ik zette mijn verstand op nul en deed maar vol overgave mee aan de warming up. Tamma zette een lekkere reggeaton-hit op en we deden een paar stretch oefeningen om onze heupen los te maken. Ook leerde ze tijdens onze warming up om onze billen apart van elkaar te bewegen. Ik maakte me serieus een beetje zorgen omdat ik helemaal niks kon bewegen. Had ik daar überhaupt wel spieren zitten?

Na een warming up waarbij ik al aardige klotsoksels van had gekregen, gingen we dan echt aan de slag. We zouden die avond eerst de basis van het twerken leren en daarna aan de slag gaan met variaties er op. Voor een goede twerk-beweging, moet je met je benen uit elkaar staan, ongeveer schouderbreedte, met je voeten iets naar buiten. Vervolgens zak je iets door je knieën en gooi je je billen naar achter (en weer terug). Het klinkt nu misschien gemakkelijk, alsof je bibs dan automatisch alle kanten op schudt maar dat is helaas niet het geval. Je moet ‘m ook nog eens ontspannen en echt mega naar achter gooien. Als je vervolgens je knieën een voor een naar binnen beweegt, heb je al een variatie op je twerk-move.

Meer zelfvertrouwen door een twerk-les

Na deze basis moves hebben we de eerste choreo geleerd van Tamma’s twerk-video. Dat was het leukste deel van de avond! Het was een uitdaging om een choreo uit je hoofd te leren en tegelijkertijd met de andere meiden de moves goed te doen. Ook merkte ik steeds meer zelfvertrouwen kreeg naarmate de avond vorderde. Ik durfde eerst niet echt in de spiegel te kijken en ik werd verlegen van al die meiden in korte broekjes, die ook nog eens mega goed konden twerken. Maar als je een uur lang naar jezelf kijkt in de spiegel, ga je jezelf leren waarderen. Ook hielp het om al die andere meiden vol zelfvertrouwen te zien dansen. We waren namelijk allemaal zo verschillend! Daardoor kwam ik tot de conclusie dat wij vrouwen er in alle soorten en maten zijn. Iedere vrouw is prachtig op haar eigen manier en daar moeten we trots op zijn!

like

Zorg er met 1 klik voor dat je geen nieuwe ontwikkelingen mist